ส่งกำลังใจให้คุณหมอ..นพ.หนุ่มวัย24เพิ่งจบ เหล้าไม่กิน บุหรี่ไม่สูบ ออกกำลังกายประจำ สุดช็อกเมื่อรู้เป็นมะเร็ง!?! บอกขอโทษคนไข้ที่จู่ๆหายไป??

จากกรณีผู้ใช้เฟซบุ๊กชื่อว่า Supapong Wangthammanoon ซึ่งเป็นของ หมอป่อง นพ.ศุภพงษ์ แห่งโรงพยาบาลลำปาง ได้โพสต์ข้อความบอกเล่าถึงอาการป่วยของตนเอง โดยหวังว่าจะเป็นสิ่งที่ให้บุคคลอื่นได้เห็น ศึกษาดูเป็นตัวอย่าง ในการดูแลสุขภาพ ทั้งได้ฝากทุกคนดูแลสุขภาพด้วย ซึ่งเนื้อหาทั้งหมดได้สร้างคุณประโยชน์เพื่อสังคม ผู้คน ได้เรียนรู้จากเรื่องราวของหมอหนุ่ม โดยข้อความทั้งหมดไล่เรียงตามลำดับที่คุณหมอโพสต์ไว้ดังนี้

​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​

​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​

แนะนำให้อ่านครับ ชีวิตคนเราไม่แน่นอนจริงๆ

​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​

​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​

ผม นายแพทย์ อายุ 24 ปี ไม่มีโรคประจำตัว

ไม่ดื่มเหล้า ไม่สูบบุหรี่ มีแค่อดนอนตอนอยู่เวร

เตะบอลสัปดาห์ละ 3 ครั้ง ครั้งละ 2 ชม.

ไม่มีอาการผิดปกติ

​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​

​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​

ผลคือ มะเร็งไทรอยด์ แพร่กระจายไปต่อมน้ำเหลือง

แต่ก็ยังถือเป็นระยะต้นๆตามไกด์ไลน์

ดูแลสุขภาพกันด้วยนะครับผม ด้วยความปรารถนาดี

ถ้าผมรอดมาได้ ถ้าผมอยู่ถึงตอนเป็นอาจารย์หมอ

ผมจะรีวิวให้ละเอียด แบบแพทย์สู่แพทย์

เป็น case study เอาไว้สอนน้องๆของผมต่อไป

​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​

​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​

ก่อนเข้าผ่าตัด OR วันนี้ เป็นรอบที่ 2 ใน 1 สัปดาห์ที่ผ่านมา อยากจะพูดความในใจ

อันนี้ผมคิดทบทวนดีแล้วก่อนที่จะโพสให้ทุกคนรับรู้

มะเร็งไทรอยด์ที่ผมเจออยู่ตอนนี้ มันอาจจะดูหนักและกะทันหันเกินกว่าหมอจบใหม่อายุแค่ 24 คนนึงจะรับไหว

ผมไม่ได้อยากจะเป็นโรคนี้ ไม่เคยคิดมาก่อนว่าจะเป็น

แต่ยังโชคดีที่เจอเร็ว หวังว่าการรักษาคงจะหาย

จากความรู้ของผมที่เรียนมา พยากรณ์โรคค่อนข้างดี และมีโอกาสมีชีวิตอยู่บนโลกนี้ต่อได้อย่างน้อย 20 ปี

ถึงจะน้อยหรือมากกว่า 20 ปี มันก็มากพอแล้วละครับที่ผมจะทำตามฝันของผมต่อให้สำเร็จ

– ผมอยากเรียนอายุรกรรมต่อให้จบ แล้วก็กลับมาต่อ fellow endocrine med ที่ราชวิถี จบไปเป็นอาจารย์หมอ med สอนรุ่นน้อง นศพ.รังสิตของผม มันเป็นสิ่งที่ผมชอบอยู่แล้ว ผมอยากพาน้องราววอร์ด สอน approach เคสคนไข้ สมัยเรียน นศพ. ผมทำสรุป ชีท แนวข้อสอบ NL1,2,3 OSCE ลงกอง ออกมาเยอะจนไม่ได้นับว่ากี่ชุดแล้ว ถ้าผมต้องจากโลกนี้ไปจริงๆ ผมอยากทำหน้าที่เป็นอาจารย์หมอของสถาบันฯรังสิตให้ได้ก่อนครับ

– ผมยังมีเวลาให้กับฟุตบอลที่ผมชอบ จากที่ผมผันตำแหน่งไปเล่นกองหน้าอย่างเต็มตัว ผมเล่นและทุ่มเทให้กับทุกแมทซ์ ให้เหมือนกับทุกๆแมทซ์เป็นแมทซ์สุดท้ายของชีวิต เพราะผมไม่รู้ว่าผมจะได้เล่นบอลอีกทีเมื่อไร ผมดีใจทุกครั้งที่ทำประตูได้ ความรู้สึกของผมเวลายิงประตูเข้า 1 ลูกเหมือนผมช่วยชีวิตคนไข้ได้ 1 คนเลยทีเดียว

ผมไม่เคยเสียใจที่ตัวเองมาทำงานที่ รพ.ลำปาง ระหว่างที่ก้อนมันโตขึ้นเรื่อยๆ ผมดีใจที่ตัวเองได้เป็นแพทย์ ได้ช่วยชีวิตคนไข้ ถึงบางครั้งผมจะโง่และประสบการณ์น้อย ขี้เกียจไปบ้าง แต่ก็รู้สึกดีใจที่ได้เป็นส่วนหนึ่งของทีม ที่ช่วยให้คนไข้หายป่วยและกลับบ้าน

ดีใจที่ได้เจออาจารย์หมอดีๆ พี่ๆน้องๆเพื่อนร่วมงานอินเทินที่ดี พยาบาลที่ดีและน่ารัก เป็นช่วงเวลาที่มีความสุขเลยทีเดียวครับ ไม่รู้ว่าผมจะกลับไปทำงานได้ตอนไหน แต่ถ้าหายดีแล้วจะกลับไปแน่นอนครับ ไม่เคยมีความคิดว่าเป็นโรคนี้แล้วจะต้องลาออก

​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​

​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​

ขอโทษคนไข้ รพช.แม่พริก ที่จู่ๆผมก็หายไป มีอีกตั้งหลายเคสที่ผมนัดมาปรับน้ำตาล ยาเบาหวาน ความดัน ไขมัน และติดตามอาการหลังกลับบ้าน เยอะพอสมควรเลย ที่ผมนัดไว้กะจะมาดูหลังผ่าตัดเสร็จ แต่ไม่ได้มีโอกาสได้กลับไปดูเลยครับ ช่วงนี้ที่ลำปางเป็นหน้าข้าวเหนียวด้วย คนไข้น้ำตาลพุ่งรัวๆ

และขอบคุณทุกๆคนที่คอยถามไถ่อาการของผม ไม่ว่าจะถามผมโดยตรงหรือผ่าน chat เพื่อนๆ ผมรับรู้ได้ถึงความห่วงใยและกำลังใจ ขอบคุณจริงๆครับ

นับจากวันนี้ ผมคงใช้ชีวิตทุกๆวันให้คุ้ม เพราะผมไม่รู้เลยว่า เวลาของผมเหลืออีกเท่าไร แต่ผมจะขอเต็มที่กับมัน อยากจบไปเป็นอาจารย์หมอเมดที่ดีทั้งต่อคนไข้และน้องๆ นศพ. , อยากเป็นกองหน้าที่ดีของทีมฟุตบอล รพ.ลำปาง ครับ

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You cannot copy content of this page
error: Content is protected !!